Rail · Industry

รถไฟไร้คนขับ

แนวโน้มและเทคโนโลยีระบบราง — สรุปจากบทความ Hitachi (Insights) ใช้เพื่อการศึกษาและอ้างอิง ไม่ใช่เอกสารทางการของ Vertex

เมโทรไร้คนขับและความต้องการขนส่งมวลชน

เมืองใหญ่ต้องการระบบขนส่งมวลชนที่ปลอดภัย ตรงเวลา และรองรับผู้โดยสารจำนวนมาก การขับขี่อัตโนมัติช่วยลดความผิดพลาดจากมนุษย์ เพิ่มความถี่ของรถ และควบคุมต้นทุนดำเนินงานในระยะยาว โดยเฉพาะเมื่อระบบ signalling และการควบคุมรถทำงานแบบเรียลไทม์

ระดับการขับขี่อัตโนมัติ (GoA)

GoA 0–4 อธิบายระดับการควบคุมของมนุษย์ vs ระบบอัตโนมัติ โดย GoA 4 คือการขับขี่แบบไร้คนขับตลอดเส้นทาง

• GoA 1–2 ระบบช่วยควบคุมความเร็วหรือการเบรก แต่พนักงานขับขี่ยังมีบทบาทหลัก
• GoA 3 ระบบขับขี่อัตโนมัติ มีพนักงานอยู่บนรถเพื่อจัดการเหตุฉุกเฉินและผู้โดยสาร
• GoA 4 ไม่มีพนักงานประจำรถ การควบคุมและความปลอดภัยพึ่งระบบ signalling, การสื่อสาร และการบำรุงรักษาแบบรวมศูนย์

ระบบควบคุมการเดินรถ (CBTC)

CBTC ใช้การสื่อสารแบบเรียลไทม์เพื่อควบคุมตำแหน่งรถ ช่วงห่าง และความเร็ว — รองรับความถี่สูงและความปลอดภัย

เมื่อรถรายงานตำแหน่งอย่างต่อเนื่อง ศูนย์ควบคุมสามารถกำหนดระยะห่างขั้นต่ำที่สั้นลงได้ โดยไม่ลดมาตรฐานความปลอดภัย นี่คือพื้นฐานของเมโทรที่ต้องการ headway สั้นในชั่วโมงเร่งด่วน

ประโยชน์ต่อผู้โดยสารและผู้ให้บริการ

• ความปลอดภัย ความถี่ และการลดต้นทุนดำเนินงาน ลดความเสี่ยงจากความเหนื่อยล้าของผู้ขับขี่ และทำให้ตารางเดินรถสม่ำเสมอขึ้น
• ประสิทธิภาพพลังงาน การควบคุมความเร็วและการเร่ง/เบรกแบบอัตโนมัติช่วยลดการใช้พลังงานเมื่อเทียบกับการขับขี่ด้วยมือ
• การบำรุงรักษาเชิงข้อมูล ข้อมูลจาก onboard และ trackside ช่วยวางแผนซ่อมบำรุงก่อนเกิดขัดข้อง

บริบทอินเดียและเมโทรไร้คนขับ

DMRC และโครงการเมโทรในอินเดียเป็นตัวอย่างการนำระบบไร้คนขับมาใช้เพื่อรองรับเมืองที่เติบโต การขยายสายและการอัปเกรด signalling มักทำคู่กับการเตรียมโครงสร้างพื้นฐาน IT/OT, ศูนย์ควบคุม และมาตรฐานความปลอดภัยไซเบอร์

Vertex สามารถให้คำปรึกษาเรื่องโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล OT/IT, การเชื่อมต่อ และความปลอดภัยที่เกี่ยวข้องกับระบบขนส่ง

แหล่งที่มา: Hitachi — Driverless trains (Insights)